Welkom lieve Abe!

donderdag 5 oktober 2017


Na 41 weken en 5 dagen zwangerschap werd op 19 augustus onze zoon Abe geboren! Hij heeft flink op zich laten wachten, but boy was he worth the wait! Het is een prachtig mooi kerngezond jongetje en ik ben zó dankbaar dat hij bij ons hoort en het zo goed doet (voor zover baby'tjes iets moeten doen)!

Zoals je in mijn vorige post kunt lezen was ik tegen het einde toe goed klaar met het wachten. Je weet dat je wereld compleet op z'n kop gaat staan zodra het kindje er is, maar je kan er vrij weinig aan doen om dat moment te laten aanbreken. Ik dronk liters thee van frambozenblad en vrouwenmantel, wandelde (waggelde) me een geluk, maar het bleef vooral een kwestie van wachten en proberen het niet te laten voelen als wachten door zoveel mogelijk afleiding te zoeken. De vakantie van mijn man liep op z'n einde en we zagen de dagen wegtikken. Als wij het allemaal toch eens voor het zeggen hadden... Maar helaas, de kleine spruit kwam niet van zijn plek. Je begrijpt dat ik, toen de weeën eindelijk echt begonnen, zó blij was! Er verstreken nog 24 uur lange (pijnlijke) uren voordat we hem in onze armen hielden, maar vanaf dat moment waren alle cliché' s waar. Of nouja, van die roze wolk was niet helemaal meteen sprake (het was ook nog wel flink wennen en de hele bevalling een plekje zien te geven; laten we gewoon maar even eerlijk zijn, toch?), maar het is waar wat ze zeggen: zodra je zo'n klein frummeltje in je armen hebt is niks meer hetzelfde. En sindsdien zijn er nog een heleboel andere cliché's de revue gepasseerd. Over dat de tijd vliegt terwijl je die het liefste stop zou willen zetten, dat het kleine er zo snel vanaf gaat, dat die nachten gigantisch ruk zijn maar óók het helemaal waard als hij naar je lacht met zo'n scheef tandenloos bekkie, dat het herstel van een bevalling altijd meer tijd kost dan je eigenlijk zou willen, dat het best een momentje is als hij voor het eerst uit kleertjes gegroeid is, en ga zo maar door. De afgelopen zes weken waren de meest intense die ik ooit heb beleefd, en de liefde voor Abe is zó groot!


Ik schreef al dat ik tijdens mijn zwangerschap een heel leuk mailtje had gekregen van Hippe-geboortekaartjes.nl met de vraag of we het leuk vonden om daar onze geboortekaartjes uit te zoeken. Nou en of! We hadden de keuze uit een kaartje van één van de drie websites: hippe-geboortekaartjes.nl, hierbenik.nl en hipdesign.nl. Drie sites met ieder weer een heel eigen karakter en stijl kaartjes, en alledrie vol mooie kaartjes. Pff wat een keuze... Je kan elk kaartje zelf bewerken en aanpassen op de site zodat je meteen kan zien hoe het kaartje eruit zal komen te zien met de gekozen naam (héél leuk als niemand de naam nog weet om dit geheimpje op een kaartje te zien staan!). Ik heb zo een heleboel kaartjes 'uitgeprobeerd', en wist al snel dat het iets moest worden met het okergeel en groen van Abe's kamertje.

Verschillende proefdrukjes op verschillende papiersoorten
Nu is het zo dat je bij Hippe-Geboortekaartjes.nl, naast de gewone collectie, ook kunt kiezen voor kaartjes van verschillende designers. Eén van die designers is Zo Joann, die ik al een tijdje volg op Instagram. Zij maakt zulke frisse, hippe, lief ogende kaartjes! Toen ik ontdekte dat er op Hippe-Geboortekaartjes.nl ook allerlei kaartjes van haar staan, was de keuze gemaakt! Ik heb twee proefdrukjes van Zo Joann-kaartjes besteld, en we hebben uiteindelijk gekozen voor een langwerpig enkel bohemian kaartje met waterverf takjes: deze! Je kan de kaartjes helemaal naar eigen wens opmaken. Ik heb wat geknutseld aan het originele kaartje zodat we een foto van Abe konden toevoegen (zoals op een kaartje dat Joanneke op haar eigen website verkoopt), dat ging heel eenvoudig. Met een olijfgroene envelop erbij was het helemaal af.

Toen de bezorger de volgende dag om 17.15 uur de kaartjes kwam brengen, hebben we de doos zowat uit zijn handen gegrist en vervolgens in moordend tempo alle enveloppen gevuld. Manlief is naar een brievenbus gesjeesd die om 18.00 uur geleegd werd, en mijn schoonzusje en zwager hebben nog diezelfde avond een rondje gereden om de kaartjes voor mensen uit de buurt rond te brengen. Wat hebben we veel leuke reacties gekregen op het kaartje! De foto, de kleurtjes, de illustraties, het is echt een kaartje dat bij ons past en ik blijf 'm mooi vinden elke keer als ik 'm zie. Omdat we Abe een enorm groot geschenk van God vinden, hebben we op de achterkant de tekst gezet: 'Life is a gift and the Giver is good,' afkomstig uit een nummer van Housefires dat hier regelmatig door de kamer schalt. Ook daarop hebben we mooie reacties ontvangen.


Waar ik enthousiast over ben:
- Het hele bestelproces inclusief de editor wijst zich eigenlijk voor zich en is heel eenvoudig om te doen. Je kan een profiel aanmaken waarin je je eigen ontwerpen kan opslaan en zo hoef je in de kraamweek niet eerst helemaal opnieuw het kaartje nog te bewerken als je dat van plan was: even de gegevens invullen en bestellen maar. Supersimpel.
- De proefdruk werd geleverd in een heel pretpakket met leuke goodies zoals een Koeka speendoekje en een rammelaartje, maar ook met voorbeelden van papiersoorten en de kleuren enveloppen. Een cadeautje om uit te pakken!
- Je kunt de enveloppen van tevoren al bestellen zodat je die vast kunt schrijven terwijl je een week en vijf dagen overtijd loopt ;) Heerlijk klusje om de tijd mee te doden!

Wat ik minder vond:
- Ons kaartje stond erop als kaartje voor een dochter... oeps! Mijns inziens kan 'ie ook prima voor een jongetje :)
- Het hartje van het originele kaartje stond niet in de editor om zelf nog toe te voegen (althans, ik kon 'm niet vinden), en die had ik nog wel op de achterkant terug willen laten komen.
- Het proefdrukpakketje ging bij mij niet in één keer goed; om de één of andere reden kreeg ik mijn proefdrukje in eerste instantie in een bruine envelop, zonder ook de voorbeeldjes van papiersoorten. Zodra ze dat hoorden hebben ze trouwens meteen alsnog een proefdrukpretpakketje op de bus gedaan - superlief!
- Níet te doen om een keuze te maken uit al die mooie kaartjes..... :) (Deze dan, of deze, of deze, of deze, of deze?)

Keurig ingepakt!
De zes weken kraamtijd zijn nu echt voorbij en langzaam maar zeker komt er weer wat ruimte in mijn hoofd voor andere dingen en dat voelt ook wel weer gezond; in de afgelopen weken viel er geen normaal gesprek met me te voeren joh, alles in mijn hoofd draaide om Abe! De komende periode zal in het teken staan van nog wat meer routine zien te vinden en dan uiteindelijk ook op zoek naar een leuke baan (...dus wie nog een theaterdocent zoekt...!). Ons nieuwe 'normaal' ontdekken, met dit kleine smurfje dat nu bij ons hoort. Ik hoop ook weer wat regelmatiger te bloggen, nu studie, zwangerschap en kraamtijd achter de rug zijn. Blijf je mee lezen?

P.S. Sinds ik mama ben, ben ik een sucker voor dit soort liedjes. Je kan me opvegen. Het gaat zó snel allemaal!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen